Ramy odniesień. Ramy od czego? Warsztaty w ramach cyklu „Badamy, i co z tego wynika?”.

Ramy odniesień. Ramy od czego? 

Warsztaty w ramach naszego cyklu „Badamy, i co z tego wynika?”.  

10.06.2026, godz. 12:00-15:30, sala nr 1 

Obowiązują zapisy: bartek.lis@ikm.gda.pl / liczba miejsc jest ograniczona 

 Z dużym prawdopodobieństwem to będzie warsztat również o niesieniu, więc ramy odniesień na pewno nam się przydadzą! 

Punktem wyjścia warsztatu będzie omówienie wniosków z eksploracyjnego badania Дzieci uczestniczą!, które dotyczyło uczestnictwa dzieci z doświadczeniem migracji i uchodźctwa w kulturze w Warszawie. Badanie przeprowadziło Warszawskie Obserwatorium Kultury oraz firma Badania i Działania w roku 2025.  

Po raz pierwszy od 80 lat słyszymy polski w przestrzeniach publicznych mówiony z różnymi akcentami. Raptownie (od)zyskana wieloetniczność Polski już z nami zostanie – czas zrywów solidarności po represjach w Białorusi w 2020 r. oraz eskalacji wojny w Ukrainie w 2022 r. zastępuje stopniowa normalizacja wieloetnicznego krajobrazu, w którym żyjemy. Normalizacja ta przebiega w sposób tym trudniejszy, im bardziej pragmatyczny, oparty na danych dialog przytłacza podsycana medialnie i politycznie polaryzacja. Stawka jest wysoka: jest nią pogłębiający się rozłam spoleczny oraz radykalizacja drugiego pokolenia migranckiego. 

Podczas warsztatu opowiem o badaniach, ich wynikach i potencjałach oraz zaproszę do rozmowy na temat tego, co niesiemy (a co nieść chcemy) w nowym krajobrazie społeczno-kulturalnym w naszej praktyce zawodowej – i dlaczego to tylko troszeczkę będzie rozmowa o osobach z doświadczeniem migracji i uchodźctwa. Ramy od niesienia zapewnia gościni! 

Małgorzata Bakalarz Duverger jest badaczką i edukatorką, a jej zawodowe drogi wiodą ją ku przecięciom kultury, edukacji i sztuki, eksplorowanym w sektorze społecznym, publicznym i akademickim. Ziemie Odzyskane namieszały jej w głowie warstwami pamięci zapisanymi w przestrzeni powszedniej – i tak już jej zostało. Socjologia pamięci zbiorowych, zagadnienia „powszedniej” i „praktykowanej” wielokulturowości oraz normalizacja pęknięć i kryzysów społecznych – znajdują się w centrum jej zainteresowań badawczych oraz inspirują jej pracę.